س : 22 - مردى هستم متأهّل و ساكن تهران ، ده سال است ازدواج كرده‌ام ، همسرم أهل تبريز مىباشد ، به خاطر مسئوليّتهاى شغلى در تهران إمكان سكونت در تبريز را ندارم ، همسرم نيز مائل به سكونت در تهران است ، ولى وابستگيهاى قومى و تعهّدات فرهنگى او را وادار نموده كه نتواند در تهران و در منزل شوهرش اقامت گزيند ، در طول ده سال گذشته اين دوريها ناراحتيهاى بسيار براى ما ايجاد كرده و باعث اختلال فكرى و روحى من و همسرم گرديده است ، حلّ شرعى اين مسأله را بيان فرمائيد ؟ ج - اگر منزل مسكونى شما در تهران موافق شأن همسرتان باشد متابعت در سكنى بر او لازم است ، و در صورت تخلّف ، ناشزه محسوب مىشود ، مگر اينكه انتخاب مسكن براى زن در ضمن عقد شرط شده باشد . تمكين و نفقه س : 23 - در تحرير الوسيلهء با ترجمه - جلد 3 ، صفحهء 532 ، كتاب نكاح « فصل فى المهر » مسألهء 11 - فرموده‌ايد : « بل لها ان تمتنع من التمكين و تسليم نفسها حتّى تقبض مهرها الحالّ » . ما در دادگاه با زنانى مواجه مىشويم كه مىگويند ما به شوهرمان تمكين نمىكنيم ، چون مهرمان را نداده و مطالبه مىكنيم ولى نمىدهد . آيا اين مسأله شامل اينطور زنان مىشود كه قبلا تمكين كرده‌اند و چه بسا بچّه هم از شوهر خود پيدا كرده‌اند ؟ يا مخصوص زنانى است كه براى اولين بار شوهر مىخواهد با آنان نزديكى كند ؟ ج - اگر قبلا تمكين كرده حقّ امتناع ندارد .